Ο καρκίνος της σάλπιγγας είναι το σπανιότερο είδος καρκίνου, με ποσοστό εμφάνισης 0,3%.

Τα ιστολογικά και κλινικά χαρακτηριστικά της νόσου είναι παρόμοια με εκείνα του ορώδους επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών. Προσβάλλει γυναίκες 50-55 ετών και το συχνότερο σύμπτωμά του είναι η κολπική αιμόρροια.

Χαρακτηριστική τριάδα συμπτωμάτων είναι το πυελικό άλγος, η εξαρτηματική διόγκωση και η κολπική αιμόρροια.

Η θεραπεία είναι ανάλογη του καρκίνου των ωοθηκών. Όπως σε κάθε ογκολογικό περιστατικό η βέλτιστη θεραπεία εξατομικεύεται και προκύπτει από ομάδα ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων. Τις περισσότερες φορές, η διάγνωση γίνεται τυχαία, μετά από κάποια εξέταση ή γυναικολογικό υπερηχογράφημα και την ανακάλυψη ενός μορφώματος της κοιλιακής χώρας.

Παρόλ’ αυτά, μελέτες δείχνουν, ότι αυτές οι εξετάσεις δεν μειώνουν τα ποσοστά θνησιμότητας γενικά, αλλά ίσως να έχουν ένα όφελος στην ανίχνευση γυναικών με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των σαλπίγγων, όπως η κληρονομικότητα.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το CA-125 είναι αυξημένο στο αίμα στο 50% των γυναικών με κακοήθεια σε πρώιμο στάδιο, αλλά μπορεί επίσης να αυξηθεί και σε άλλες καλοήθεις γυναικολογικές παθήσεις όπως η ενδομητρίωση.

Ο πρωτοπαθής καρκίνος της σάλπιγγας είναι πολύ σπάνιος.

Εκτιμάται ότι περίπου 2000 περιπτώσεις έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα στη βιβλιογραφία από την πρώτη περιγραφή της νόσου το 1847 . Ο πρωτοπαθής καρκίνος της σάλπιγγας αποτελεί συνήθως τυχαίο εύρημα ερευνητικής λαπαροτομίας (δική μας περίπτωση) και σε γενικές γραμμές εκτιμάται ότι αφορά στο 0.14% –1.8% του συνόλου των καρκίνων του γεννητικού συστήματος .

Παλαιότερη μελέτη προερχόμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έδειξε ότι η μέση ετήσια συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου των σαλπίγγων είναι 3.6 περιπτώσεις ανά εκατομμύριο του γυναικείου πληθυσμού Παρόλα αυτά όμως, πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν σήμερα ότι η συχνότητα εμφάνισης των κακοηθειών που αφορούν στη σάλπιγγα μπορεί να έχει υποτιμηθεί σημαντικά.