Για να προτιμηθεί μια κλασική χειρουργική επέμβαση πρέπει να συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι π.χ. τα άτομα να έχουν υποβληθεί σε πολλές και μεγάλες επεμβάσεις στην κοιλιακή χώρα ή να είναι παθολογικά παχύσαρκοι, δεδομένου ότι σε αυτούς τους ασθενείς περιορίζεται με την ενδοσκόπηση η ορατότητα και η κίνηση του ιατρού επεμβατή μέσα στην κοιλιά.

Η κλασική χειρουργική γυναικολογία έδινε και δίνει χρόνια λύση στην πλειοψηφία των γυναικολογικών προβλημάτων (όπως π.χ. η υστερεκτομή) και θεραπεύει ουσιαστικά κάθε γυναικολογικό πρόβλημα, με αξιοπιστία και ασφάλεια για την ασθενή.

Η γυναικολογική χειρουργική αφορά στις καταστάσεις του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, που περιλαμβάνει τη μήτρα, τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες, τον τράχηλο και τον κόλπο. Όταν αυτό το σύστημα εμφανίζει πρόβλημα, είναι δυνατό να επηρεάσει την υγεία και της ποιότητα ζωής της γυναίκας. Συνήθης καταστάσεις που απαιτούν ιατρική παρέμβαση ή και χειρουργείο είναι ο οξύς πυελικός πόνος, η μητρορραγία (=ανώμαλη αιμορραγία), η ενδομητρίωση, τα ινομυώματα, η πρόπτωση πυελικού οργάνου, η ακράτεια και ο καρκίνος.

Στο παρελθόν, οι χειρουργοί έκαναν μεγάλες τομές στο δέρμα και τους μύες έτσι ώστε να μπορούν να δουν και να παρέμβουν στο εσωτερικό του σώματος. Αυτή είναι η ανοικτή ή «κλασική» χειρουργική. Σήμερα, η ανοικτή χειρουργική εξακολουθεί να εφαρμόζεται, εντούτοις σε πολλές ενδείξεις, είναι δυνατή η εκτέλεση της επέμβασης χρησιμοποιώντας μεθόδους με ελάχιστο τραύμα, όπως είναι η λαπαροσκόπηση και η ρομποτική χειρουργική.

Οι ελάχιστα τραυματικές προσεγγίσεις απαιτούν μία ή περισσότερες μικροτομές στο δέρμα, μέσω των οποίων διέρχονται οι κάμερα και τα εργαλεία του χειρουργού. Επίσης, στη γυναικολογία, είναι εφικτή η διενέργεια επεμβάσεων δίχως καθόλου τομές στο δέρμα, από τον κόλπο (κολπική χειρουργική), είτε με τη χρήση ειδικής κάμερας μέσω του τραχήλου της μήτρας (υστεροσκόπηση).