Η χαλάρωση του πυελικού εδάφους αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα γυναικολογικά προβλήματα ιδιαίτερα όσο αναφορά στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Η επίπτωση της νόσου στη συνολική διάρκεια ζωής μιας γυναίκας, βρίσκεται μεταξύ 30% και 50%. Οι περισσότερες από τις ασθενείς είναι ασυμπτωματικές, ωστόσο το 64% των γυναικών που νοσούν θα χρειαστεί να χειρουργηθούν ποσοστό που ανέρχεται στο 11% στο γενικό πληθυσμό.

Ως πρόπτωση των πυελικών οργάνων ορίζεται η προς τα κάτω ή προς τα εμπρός μετατόπιση των πυελικών οργάνων της γυναίκας σε σχέση με τη φυσιολογική τους σχέση και η κάθοδος στον κόλπο ή και εκτός αυτού.

Παραδοσιακά η πρόπτωση αναφέρεται στη μετατόπιση:

• της ουροδόχου κύστης
• της μήτρας
• του θόλου του κόλπου μετά την αφαίρεση της μήτρας
• του λεπτού εντέρου και επιπλόου (δουγλασιοκοίλη) ή του ορθού

Οι περισσότερες ασθενείς εμφανίζουν συμπτώματα που συνδέονται με την πρόπτωση των πυελικών οργάνων, όπως π.χ. αίσθημα βάρους, πίεσης, ξένου σώματος στον κόλπο. Ακολούθως, δύναται να παρατηρηθούν διαταραχές της λειτουργίας του ουροποιητικού, π.χ. δυσχέρεια ούρησης, επιτακτικότητα, ακράτεια ούρων, υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, διαταραχές ορθοπρωκτικής λειτουργίας, π.χ. δυσκοιλιότητα, διαταχές κενώσεων, καθώς και προβλήματα σεξουαλικής λειτουργίας. Πέραν αυτών, σε χρόνιες καταστάσεις, συχνά αναπτύσσονται τοπικά φλεγμονή, εξελκώσεις ή/και αιμορραγίες.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση εξαρτάται καταρχάς από τον βαθμό πρόπτωσης, εάν αυτή είναι ασυμπτωματική (πρόπτωση 1ου – 2ου βαθμού) εφαρμόζονται ασκήσεις πυελικού εδάφους.

Σε περιπτώσεις συμπτωματικών γυναικών πρέπει να αρχίζουμε με ασκήσεις πυελικού εδάφους για εξάμηνο και εάν δεν αποδώσουν χειρουργική αντιμετώπιση.

Στις περιπτώσεις 3ου ή 4ου βαθμού πρόπτωση, χειρουργική αντιμετώπιση: διακοιλιακή ανοιχτή ή λαπαροσκοπική ανάρτηση της μήτρας σε νέες γυναίκες κάτω των 60 ετών ή ανάρτηση του κολπικού κολοβώματος με πλέγμα σε γυναίκες που έχει προηγουμένως αφαιρεθεί η μήτρα.