Τοκετός είναι η διαδικασία κατά την οποία το έμβρυο, ο πλακούντας και οι υμένες διέρχονται διαμέσου του πυελογεννητικού σωλήνα. Ο φυσιολογικός τοκετός μπορεί να ξεκινήσει μεταξύ της 37ης και της 42ης εβδομάδας ενώ εβδομάδες και ημέρες πριν από την έναρξη του τοκετού, δηλαδή προτού αρχίσουν οι πραγματικές ωδίνες, στο σώμα της γυναίκας συντελούνται διάφορες αλλαγές.

Θα παρατηρήσετε συχνές συναισθηματικές μεταπτώσεις πριν από τον τοκετό. Τη μια στιγμή θα ενθουσιάζεστε στην ιδέα του μωρού που έρχεται και την άλλη θα αισθάνεστε ότι δεν είστε έτοιμη για τον τοκετό και τη μητρότητα. Όλα αυτά τα συναισθήματα είναι εντελώς φυσιολογικά. Επίσης, θα αισθάνεστε κάποια σωματική κατάπτωση ή ατονία κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων της εγκυμοσύνης σας καθώς το μωρό έχει καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής σας όπως και του σώματός σας.

Ο φυσιολογικός τοκετός πιστεύεται ότι ενισχύει το δέσιμο μεταξύ μητέρας και παιδιού, ενώ αποτελεί την κορυφαία και πιο χαρακτηριστική -από άποψη έντασης και συναισθημάτων- βιωματική εμπειρία στη ζωή της γυναίκας. Από την άλλη, εάν υπάρχει έστω και η παραμικρή ένδειξη ότι απειλείται η ζωή της μητέρας ή του μωρού της, η καισαρική τομή καθίσταται επιτακτική.

Τα σημάδια του τοκετού είναι σαφή και εμφανή. Εφόσον μια γυναίκα έχει λάβει ολοκληρωμένη ενημέρωση από νωρίς, δεν υπάρχει περίπτωση να μπερδέψει τις ενδείξεις του τοκετού. Τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια ότι ξεκινά ο τοκετός είναι τα εξής:

• Συνεχής συσπάσεις μακράς διάρκειας
• Κολπικό έκκριμα
• Ναυτία, εμετοί και διάρροια
• «Σπάσιμο» νερών

Μόλις παρατηρηθούν οι συγκεκριμένες ενδείξεις, η γυναίκα πρέπει να επικοινωνήσει αμέσως με το γυναικολόγο της και να μεταβεί κατευθείαν στο νοσοκομείο.

Ο τοκετός χωρίζεται σε τρία στάδια. Κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου η μήτρα συσπάται ώστε να διασταλεί πλήρως ο τράχηλος. Το δεύτερο στάδιο περιλαμβάνει την εξώθηση του εμβρύου διαμέσου του πυελογεννητικού σωλήνα και την έξοδο του. Ενώ το τρίτο στάδιο αφορά την έξοδο του πλακούντα.

Καθώς πλησιάζει η έναρξη του τοκετού επιτείνεται η δραστηριότητα της μήτρας με σκοπό την προπαρασκευή του κατωτέρου τμήματος. Η αυξημένη αυτή δραστηριότητα εκδηλώνεται με την μορφή συσπάσεων μεγαλύτερης έντασης, συχνότητας αλλά όχι περιοδικότητας και οι οποίες καλούνται προπαρασκευαστικές ωδίνες.

Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι που ανακουφίζουν το ξεχωριστό αυτό αίσθημα πόνου. Ακολουθούν οι πιο συχνές εξ αυτών, οι οποίες πρέπει να εφαρμόζονται πάντοτε σε συνεργασία με τον αρμόδιο γυναικολόγο:

• Ασκήσεις αναπνοής και χαλάρωσης
• Μασάζ
• Μάσκα οξυγόνου και αζωτούχου οξειδίου
• Μηχάνημα διέγερσης ΤΕΝΣ
• Παυσίπονες ενέσεις
• Επισκληρίδιος αναισθησία
• Ψυχραιμία, αυτοέλεγχος και όχι πανικός
• Ψυχολογική υποστήριξη από τον σύντροφο

Αν αναλογιστούμε ότι ένας τοκετός μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες, η υποψήφια μητέρα οφείλει να είναι σε θέση να γνωρίζει ποια ή ποιες από τις ανωτέρω μεθόδους ανακούφισης ενδείκνυται για την περίπτωσή της. Ζητήστε από το γυναικολόγο σας πληροφορίες για τις παραμέτρους της κάθε επιλογής και αποφασίστε από κοινού μαζί του τι είναι καλύτερο για εσάς.

Ο φυσιολογικός τοκετός αν δεν υπάρχουν περιττές παρεμβάσεις είναι ο πιο ασφαλής τρόπος να γεννηθεί το μωρό.

Η ανάρρωση είναι πολύ γρήγορη .Η γυναίκα μπορεί να σηκωθεί αμέσως από το κρεββάτι της, να θηλάσει το μωρό της και να περιποιηθεί τον εαυτό της.