Ο ιός HPV είναι ο κύριος και σχεδόν αποκλειστικός υπαίτιος του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Θεωρείται ότι είναι σχεδόν απίθανο να αναπτύξει μία γυναίκα κακοήθεια στον τράχηλο, εάν απουσιάζει το γονιδιακό υλικό του HPV.

Με το σκεπτικό αυτό έχε υιοθετηθεί η ανίχνευση του DNA των ιών HPV υψηλού κινδύνου για καρκινογένεση (HPV typing- τυποποίηση).

Επιπρόσθετα το κύτταρο μπορεί να αναλυθεί περαιτέρω μέσω των τεχνικών της μοριακής βιολογίας και να μας δώσει προγνωστικές πληροφορίες για τον βαθμό της δυσπλασίας, την επιμονή και πιθανή επιδείνωση της μόλυνσης από τον HPV, όπως είναι οι δείκτες p16, Ki 67,το mRNA του ιού, κα.

Η τυποποίηση του HPV είναι ένα σημαντικό βήμα για την σωστή προσέγγιση της θεραπείας και την σωστής επιλογής πρωτοκόλλου παρακολούθησης από τον θεράπων ιατρό.

Έχει παρατηρηθεί ότι σε γυναίκες με HPV 16 ή 18, η περαιτέρω λοίμωξη με HSV-2 είχε ως συνέπεια τον τριπλασιασμό της μεταγραφής των ρυθμιστικών και ογκογόνων γονιδίων του HPV Ε1, Ε2 και Ε6 και προφανώς την αύξηση της καρκινογόνου δράσης των ιών αυτών.

Στην Ευρώπη σε περισσότερες από το 50% των περιπτώσεων καρκίνου του τράχηλου της μήτρας, ανιχνεύεται ο υπότυπος 16, στο 10-15% ο υπότυπος 18, στο 7-8% ο υπότυπος 31 και το υπόλοιπο ποσοστό σε λιγότερο συχνούς υπότυπους (σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα).

Οι ‘δερματικοί’ υπότυποι μεταδίδονται με άμεση ή έμμεση (με μολυσμένα βιολογικά υγρά) επαφή, ενώ οι ‘γεννητικοί’ με σεξουαλική επαφή. Περιγεννητική μετάδοση συμβαίνει σπάνια και έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη λαρυγγικών θηλωμάτων στο νεογνό.

Η επικρατούσα μέθοδος για έγκαιρη διάγνωση είναι το Pap test. Ο συνδυασμός του με μοριακή διάγνωση αυξάνει κατά πολύ την ευαισθησία και την ειδικότητα της εξέτασης, καθώς επίσης επιτρέπει την ακριβή τυποποίηση του ιού βοηθώντας τον γυναικολόγο να επιλέξει το σωστό πρωτόκολλο αντιμετώπισης/παρακολούθησης.